Batuta dyrygenta Towarzystwa Śpiewaczego "Dzwon" z kamertonem języczkowym

fot. Waldemar Kielichowski © Instytut Muzyki i Tańca, Warszawa

Nazwa: Batuta dyrygenta Towarzystwa Śpiewaczego "Dzwon" z kamertonem języczkowym; Datowanie: 1929; Kraj: Polska; Miejscowość: nieznana; Materiały: drewno, metal, masa perłowa; Wymiary: długość 36,6 cm, średnica 2,1 cm; Własność: Kolekcja Jana Stanisława Witkiewicza; Numer inwentarzowy: JSW 12; Informacje o obiekcie:

batuta z kamertonem języczkowym, inkrustowana masą perłową; trzon z ciemnego drewna, od strony uchwytowej na trzonie osadzony metalowy kamerton języczkowy, przykryty metalową nakładką; kamerton ma ustnik na szczycie uchwytu, a otwory języczkowe na bokach, obracając wierzchnią częścią kamertonu można ustawić brzmienie trójdźwięku dur i moll w każdej tonacji; poniżej kamertonu na części uchwytowej okrągłe wstawki z masy perłowej; dalej trzon przewężony, z metalową wstęgą z inskrypcją; czubek batuty z okuciem płasko zakończonym, grawerowanym w ornamenty roślinne. Batuta podarowana przez polski chór dyrygentowi Towarzystwa Śpiewaczego „Dzwon”. Nie podano miejscowości ani nazwiska, a nazwa chóru „Dzwon” w Polsce nie była rzadka. Przykładowo do dziś działa towarzystwo muzyczne o tej samej nazwie w Orzeszu, którego dyrygentem w 1929 r. był Jan Tlatlik. Jednak dzień imienin 28 czerwca z inskrypcji nie zgadza się z imieninami Jana, zatem batuta prawdopodobnie została podarowana innemu dyrygentowi przez inny zespół. Bardzo podobny obiekt, także z kamertonem, znajduje się w tej samej kolekcji pod nr JSW 169

; Inskrypcje:

W dniu Imienin dyrygentowi chóru Tow. Śpiew. „Dzwon” 28-VI-29 r. ; nazwy tonacji i trójdźwięków grawerowane na kamertonie

; Karta katalogowa:

Joanna Gul, konsultacja: Magdalena Szmida-Półbratek (Muzeum Miejskie Wrocławia)

;

<< Powrót